Andere gevaren dan etenswaren (deel 2)

Ook andere producten (niet etenswaren) kunnen gevaarlijk zijn voor de hond. Wat je weg zet voor kinderen of waar je ze voor waarschuwt, zijn vaak ook risico's voor je huisdier.

Bedenk eerst of het gevaarlijk kan zijn voor uw hond als u bijvoorbeeld een pijnstiller van uzelf aan uw hond gaat geven. Of als u de hond naar buiten laat met het mooie weer en u heeft, tegen ongewenste knaagdieren of insecten, gif gebruikt. Ook reinigingsmiddelen en bijvoorbeeld antivries zijn een risico, zet dit dus achter slot en grendel.

Paracetamol
Als de hond ziek is, lijkt het geven paracetamol misschien onschuldig. Maar dat is het niet. Als een hond van 5 kg een halve paracetamol, oftewel 250 mg, krijgt, kunnen al acute vergiftigingsverschijnselen optreden. Bij de hond en kat wordt paracetamol omgezet in een stof die giftig is voor de lever en ervoor zorgt dat het rode hemoglobine in het bloed wordt omgezet in methemoglobine. In beginsel staat de hond slap op de poten, is sloom en heeft roodbruine tot rode urine. Enkele dagen later kan de leverbeschadiging optreden.

Slakkengif
Tegen slakken die de mooie planten opeten, wordt veelvuldig gebruikt gemaakt van slakkengif. Dit is niet alleen smakelijk voor slakken, ook onze huisdieren, vogels en egels vinden het goedje erg aantrekkelijk. Metaldehyde is het dodelijke stofje dat meestal in slakkengif zit. Binnen enkele minuten tot 3 uur nadat het is opgenomen treden verschijnselen als braken, snelle ademhaling en hartslag, wankele gang, hoge temperatuur, verwijde pupillen en krampen op. Een te hoge temperatuur kan leiden tot (blijvend) letsel aan lever en nieren. Het eten van slakkengif kan de dood tot gevolg hebben.

Ratten- of muizengif
Er zijn verschillende soorten gif om de kleine knagers in huis te bestrijden. Dicumarine is een stof die de bloedstolling remt. Er kunnen overal in het lichaam bloedingen ontstaan. Later kun je ook bloed in urine en ontlasting zien, blauwe plekken (onderhuidse bloeduitstorting) of bloed braken. Wanneer er niet al te veel dicumarine is ingenomen kan de dierenarts de hond vitamine K geven wat de bloedstolling bevordert of in ernstige gevallen zelfs een bloedtransfusie.
Strychnine wordt als rattenverdelgingsmiddel gebruikt. In een rat die hierdoor gedood is, blijft het gif achter. Als je hond of kat zo'n kadaver opeet, geeft dat ernstige vergiftigingsverschijnselen. Het dier krijgt hevige krampen, die tot de dood kunnen leiden. Als de krampen nog niet zijn opgetreden, is het nuttig een braakmiddel te geven. Als je hond al krampen heeft, mag je de hond niet meer laten braken en kan de dierenarts proberen het dier te redden door zo spoedig mogelijk onder narcose te brengen met een spierontspanner. De narcose beschermt het dier tegen pijnlijke krampen en tijdens de narcose kan ook de maag gespoeld worden.
Thalliumsulfaat wordt ook gebruikt als ratten- en muizenverdelgingsmiddel. Thallium werkt echter niet zo snel als Strychnine. In het begin kunnen de verschijnselen nogal vaag zijn. Het vergiftigde dier braakt, vermagert en vaak worden korstige plekken rondom ogen, lippen en anus waargenomen. Bij overleving van dit eerste stadium van ongeveer 10 dagen zie je een abnormaal hevige haaruitval.
Een kat kan het gif ook binnenkrijgen na een muis als buit te hebben opgegeten!

Insecticiden
In de tuinbouw en helaas ook in vele huishoudens gebruikt men insectenverdelgende middelen, die het enzym cholinesterase remmen. Het hormoon choline speelt een rol bij de overdracht van prikkels van het zenuwstelsel. Het enzym cholinesterase zorgt er dan voor dat choline wordt afgebroken als het zijn werk heeft gedaan. Bij een cholinesteraseremmend insecticide, wordt choline niet meer afgebroken en blijft daarom zenuwuiteinden prikkelen, waardoor de overprikkeling uiteindelijk leidt tot verschijnselen als kwijlen, krampen, diarree, enz. De dierenarts kan een tegengif geven.

Antivries
Ruim dit altijd goed op in de garage als je het aangevuld heb in de auto. In antivries zit ethyleenglycol en vooral honden schijnen de zoete smaak erg lekker te vinden. De stof is echter enorm schadelijk voor de nieren. Honden die hiervan hebben gedronken, vertonen algemene vergiftigingsverschijnselen, zoals braken, diarree en soms krampen. Geef de hond eerst blikvoer of melk om het gif te verdunnen. Zorg er voor dat de hond zo snel mogelijk naar de dierenarts gaat om het weer uit te braken.